چه انتظار عجیبی!

تو بین منتظران هم ،عزیز من چه غریبی!

عجیبتر که چه آسان، نبودنت شده عادت!

چه کودکانه سپردم دل به قصه قسمت!

چه بی خیال نشستیم، نه کوششی ،نه وفایی ،

فقط نشسته و گفتیم:

"" خدا کند که بیایی!""